Rodzinne doświadczenia mogą ciążyć kolejnym pokoleniom, ale mogą też stać się początkiem opowieści dającej nadzieję. W takim kontekście pojawia się metafora mlecza: rośliny odpornej na trudne warunki, a później dmuchawca, którego nasiona wędrują dalej. To obraz pozwalający przyjrzeć się zarówno dziecięcej wrażliwości, jak i temu, co z rodzinnej historii zostaje przekazane innym.
Teatr wyrastający z pytań o własne korzenie
Potrzeba poznania własnej tożsamości oraz odkrywania historii rodziny i lokalnej społeczności stała się punktem wyjścia dla Teatru SAFO. Zespół powstał w 2010 roku z inicjatywy Katarzyny Chwałek-Bednarczyk.
W psychologii różnice w reagowaniu dzieci na przeciwności opisuje się między innymi za pomocą porównania do orchidei i mleczy. Pierwsze symbolizują szczególną wrażliwość i potrzebę troskliwej opieki. Drugie obrazują zdolność do rozwoju mimo niesprzyjającego otoczenia. Ich siła nie zawsze jednak spotyka się z uznaniem — podobnie jak mlecz mogą być postrzegane jako niechciane.
Co pozostaje po rodzinnych doświadczeniach
Przemiana mlecza w dmuchawiec poszerza tę metaforę o losy następnych pokoleń. Dalej może być przekazywana trauma, ale własna historia może również nieść otuchę, budować nadzieję i pobudzać do twórczości. Odporność na trudności i ich późniejsze konsekwencje nie są więc jedynym wymiarem tej opowieści; ważna pozostaje także możliwość nadania doświadczeniom nowego znaczenia.
Dla osób planujących udział w przedstawieniu istotna jest informacja dotycząca jego oprawy: podczas spektaklu wykorzystywane jest oświetlenie stroboskopowe. Warto uwzględnić tę okoliczność przed podjęciem decyzji o uczestnictwie.
Źródło: facebook.com/DOKURSYNOW
O autorze
