Aquapark czy odkryty basen? Dla ósmoklasistów ze Szkoły Podstawowej nr 300 im. Wandy Rutkiewicz wybór atrakcji był okazją do ćwiczenia argumentacji i rozmowy o potrzebach młodych mieszkańców. Podczas dwóch warsztatów uczniowie zajmowali się zarówno przedstawianiem własnych propozycji, jak i porozumiewaniem się z osobami z innych pokoleń.
W zajęciach prowadzonych przez psychologa Pawła Tempczyka wzięło udział łącznie około 40 osób. Na każde spotkanie przeznaczono dwie godziny lekcyjne. Program obejmował pracę zespołową, prezentacje oraz wymianę doświadczeń.
Jak przedstawić pomysł, żeby zainteresować innych?
Warsztat dotyczący dialogu z władzami i instytucjami rozpoczął się od integracji. Wykorzystano do niej ćwiczenie nazywane „gorącym krzesłem”. Następnie uczestnicy podzielili się na cztery grupy, które opracowywały propozycje dla młodych mieszkańców.
Uczniowie wskazali cztery pomysły: budowę aquaparku, centrum handlowego, wesołego miasteczka oraz basenu pod gołym niebem. Każda grupa zaprezentowała swoją koncepcję na forum, uzupełniając wypowiedzi rysunkami. Propozycje stanowiły materiał do ćwiczeń warsztatowych, a nie zapowiedź realizacji inwestycji.
Uczestnicy dwukrotnie głosowali nad przedstawionymi rozwiązaniami. Mogli dzięki temu porównać pomysły i zastanowić się nad własnymi priorytetami. Ćwiczenie pozwalało również przyjrzeć się temu, co przekonuje odbiorców: sam temat, trafnie dobrane argumenty, sposób wypowiedzi czy rysunek pomagający wyobrazić sobie projekt.
Od wspomnień starszych pokoleń do sztucznej inteligencji
Drugie zajęcia miały formę spotkania międzypokoleniowego. Obok ósmoklasistów uczestniczyli w nim reprezentanci generacji Baby Boomers, X, Y i Z. Choć początkowo planowano skupić się na komunikacji pokolenia Z, program zmodyfikowano z myślą o uczniach zaliczanych już do pokolenia Alfa.
Także tym razem wzajemnemu poznaniu służyło „gorące krzesło”. Zaproszeni goście dzielili się wspomnieniami oraz opowiadali o wartościach i obawach swoich generacji. Młodzież miała przestrzeń do pokazania własnej perspektywy. Rozmowa objęła sztuczną inteligencję, korzystanie z mediów społecznościowych oraz zmieniające się sposoby komunikowania i nawiązywania relacji.
Oba spotkania kończyły się anonimową ankietą, w której uczestnicy oceniali zajęcia. Przeprowadzono je w ramach projektu „Młodzież decyduje w Wilanowie – MRDW 2026. Diagnoza potrzeb, mikro inicjatywy i komunikacja społeczna”. Finansowanie pochodziło z budżetu Województwa Mazowieckiego, z Instrumentu „Mazowsze dla Młodzieży 2026”.
Źródło: facebook.com/Wilanow.Dzielnica.m.st.Warszawa
O autorze
